donderdag 23 februari 2017

Voor ouders met jonge kinderen

De site LEESPLEZIER.NET biedt je actuele informatie op maat aan over kinderboeken - en nu ik zelf tot die categorie behoor, stel ik vast dat het er heerlijk grasduinen is. Zo zocht ik boeken voor kleuters waarin muziek een belangrijke rol speelt omdat onze prinses om de halve haverklap het woord "muziek" uitspreekt en daarbij een uitnodigend vingertje in de lucht steekt. Leesplezier.net klaarde die klus in een oogwenk.

Je vindt er duizenden boekbesprekingen van recente boeken van Vlaamse en Nederlandse uitgeverijen, die verschenen zijn sinds 2005. De boekbesprekingen zijn van de hand van Ria Dorssemont, de eerste leesjuf van Vlaanderen. Zij doet dit titanenwerk samen met haar man Manu Manderveld. Meer info over hen vind je hier.

Bij elke boekbespreking staan: een korte inhoud, een beoordeling en een leesbevorderende tip om met dit boek in de klas te werken. Er wordt ook steeds een leeftijdsaanduiding aangegeven.De theoretische achtergrond bij deze boekbesprekingen vind je in het boek Naar meer leesplezier (ga naar ‘Over het boek’).

Via het zoekformulier links kun je een boekbespreking zoeken. Je kunt zoeken op titel, op naam van de auteur of de illustrator, op leeftijd of op een trefwoord. 

PS - ik zei hierboven "voor ouders met jongen kinderen", maar het is uiteraard ook een goudmijn voor gedreven juffen en meesters.



dinsdag 21 februari 2017

Merci le copain!

Even langs in de schatkamer van Jan De Smet. Om hem te bedanken voor zijn muzikale generositeit. Jan gaf ons swingende Napoleon-tips. Hij komt vanavond kijken in Aartselaar. #betterbegood


Napoleon-reportage

ATV maakte een mooie Napoleon-reportage en legde de nadruk op andere fragmenten dan bij vorige repo's. Da's fijn, want het geeft weer een ander sfeerbeeld. Met ook nadrukkelijk gitarist Geert Hellings en het werk van kunstenaar Koen Broucke​ in beeld.

Vandaag in Aartselaar, morgen in Westerlo, overmorgen Oud-Turnhout, zaterdag in de Roma. Er zijn deze week alleen nog kaartjes in Aartselaar en Oud-Turnhout. Au suivant! 






Ter aanvulling nog twee andere repo's:


maandag 20 februari 2017

Hoes van de week: Tino Rossi



Frankrijk gaat in 1946 helemaal uit de bol voor Petit Papa Noël (Kleine kerstman). In de loop der jaren halen om en bij de veertig miljoen Fransen het singletje in huis, dat daarmee het best verkochte chanson aller tijden zou zijn. Ik durf er mijn hand voor in het vuur steken dat er geen Franzoos van boven de vijfendertig te vinden is die het vermaarde refrein niet kan aanheffen. ‘Vergeet mijn schoentje niet als je uit de hemel neerdaalt’. Of zij de r van ‘descendras’ even naadloos kunnen laten rollen als Rossi, is een andere kwestie :
 
Petit Papa Noël
Quand tu descendras du ciel
Avec tes jouets par milliers
N’oublie pas mon petit soulier
 
Ondanks die geniale karamellenverzen krijg ik het niet warm van Rossi. Communicantengezicht, schaapachtige lach, bewegingloze podiumverschijning, honingzoet stemgeluid, boterzacht imago. Maar wat een succes ! Wanneer hij sterft in 1983, heeft hij wereldwijd meer dan 300 miljoen platen verkocht. Daar kunnen Gainsbourg, Brel en Piaf een puntje aan zuigen. Rossi hijst zich daarmee in de categorie van Nana Mouskouri, Queen, Led Zeppelin en zijn troonopvolger Julio Iglesias. Iedereen is altijd heel vriendelijk geweest voor de sympathieke Rossi, maarik citeer als tegenwicht graag de woorden van de Franse komiek Pierre Desprosges die het aandurft om te geeuwen bij zoveel goud en succes : ‘Ik schrik er niet voor terug toe te geven dat ik op de sterfdag van Brassens, ik was de veertig gepasseerd, gehuild heb als een kind. Ik ben niet beschaamd om dat toe te geven. Maar eigenaardig genoeg heb ik op de sterfdag van Tino Rossi tot twee keer toe mosselen bijbesteld.’


vrijdag 17 februari 2017

AU suivant!

Er komt weer een kleine reeks van ♚NAPOLEON♚-optredens aan. Hoog tijd om mijn tekst op te frissen. Vandaag Poperinge, volgende week Aartselaar, Westerlo, Oud-Turnhout en De Roma. Voor degenen die bij zichzelf enige zin bespeuren om alsnog volgende week te komen: wees welkom in Aartselaar en Oud-Turnhout, daar zijn nog kaartjes verkrijgbaar.

Oh ja, er komt ook nog een derde datum bij in de Roma, en wel op 26 maart.

Hier alle info.

maandag 13 februari 2017

Jarig

Vorige week werd ik 44 en mijn vader vroeg of ik weer zo’n eindeloze lijst Facebook-felicitaties had gekregen. “Geen enkele, nul komma nul”, zei ik. Waarop hij verbaasd: “Oei, wat hebt ge misdaan?” Niets, of toch. Ik had de mogelijkheid "om anderen van uw verjaardag op de hoogte te brengen” afgevinkt, zodat niemand een aanmaning kreeg mij iets liefs toe te roepen. En kijk, vorig jaar nog 448 hoera-betuigingen, dit jaar geen enkele. Weliswaar kreeg ik telefoontjes, sms-jes en mailtjes van mensen die dat uit zichzelf wisten of dat nog ergens manueel op een verjaardagskalender hadden geschreven, sommigen deden dat een dag te laat - enfin, helemaal zoals het er in het pré-Facebook-tijdperk aan toe ging. Dit is zeker geen oproep tot aloude authenticiteit, noch een vraag om alsnog die felicitaties los te weken, gewoon een vaststelling. En de vraag ook: laat ik die aanmaning nu af of aanstaan? Voorlopig blijft ie af. Het heeft wel iets, zo'n 20ste-eeuwse verjaardag...


donderdag 9 februari 2017

Koen Broucke


Kunstenaar Koen Broucke stapt met rasse schreden door vervlogen en actuele geschiedenis. Hij is niet alleen doctorandus in de veldslagkunde en hofschilder van de Napoleonvoorstelling, momenteel stelt hij ook prachtig nieuw werk tentoon op 't Eilandje in Antwerpen - tot en met zondag 5 maart in Pedrami Gallery. Aanrader!

dinsdag 7 februari 2017

Je suis Charlie

In de lijst van Franse politieke schandalen die nu in onze media worden opgevoerd ontbreekt steevast de naam van de grootste gangster, de man die alles wat we Franse politici de voorbije halve eeuw kunnen verwijten meedogenloos combineerde en ze daarbij telkens naar de kroon stak. De man werd in 1769 geboren op Corsica en zou ook al op een eiland sterven. 

Wie ook ontbreekt is de man die bewijst dat het toch anders kan. Dat je een groot staatsman kan zijn, de geschiedenis kan bepalen en er tegelijk een welhaast onbesproken attitude op na kunt houden. Charles de Gaulle pleegde geen staatsgreep zoals Napoleon (al werd daar in 1958 erg voor gevreesd), in tegenstelling tot de Coriscaan benoemde hij geen broers en zussen op sleutelposities, hij verrijkte zich niet op kap van de staat (hij werd financieel gered door het succes van zijn oorlogsmemoires) en maakte als militair een einde aan de oorlog in Algerije (ook dat tot grote kritiek van talloze landgenoten); Napoleon zou in zijn plaats al het kapitaal uit het moederland mobiliseren om niet alleen Algerije, maar in één trek door ook Noord-Afrika te veroveren terwijl bij de Gaulle juist de kapitaalverslindende factor een van de redenen was om de Algerijnse kwestie zo snel mogelijk op te lossen. 


Tot slot maakte De Gaulle een synthese van tweehonderd jaar woelige Franse politiek. Zijn Vijfde Republiek is het voorlopige sluitstuk van de lange politieke evolutie die het land sinds 1789 heeft doorgemaakt: enerzijds een sterke man aan het hoofd van het land (nergens heeft de president zoveel macht als in Frankrijk, een erfenis van het bonapartisme), anderzijds een tweekamersysteem (erfenis van de Revolutie), kortom een compromis tussen het verlangen naar 'l’homme fort' en de noodzaak van een parlementaire democratie.

Napoleon en De Gaulle vechten steevast om de eerste plek in de verkiezing van de grootste Fransman aller tijden. Zo’n verkiezing is uiteraard altijd hachelijk, maar als je zou moeten kiezen tussen die twee heren, dan is de keuze snel gemaakt. Je suis Charlie.




maandag 6 februari 2017

Roos

Marlien Buyens van het onvermoeibare collectief HET CHANSON OFFENSIEF vergeeft me de niet zo evidente overstap van Chanson naar Napoleon, en was zelfs opgetogen over de première. En ik die dacht dat ik van verraad zou worden beschuldigd! 
  •  "Alweer een schot in de roos. Alle succeselementen zijn nog steeds aanwezig: een bevlogen verteller, een prachtig decor en zeer fijne Nederlandstalige muziek met een gouden chansonrandje." (Het Chanson Offensief)  




woensdag 1 februari 2017

Ook "Het Nieuwsblad" enthousiast...

Soundcheck-foto van Koen Broucke.

Ook "Het Nieuwsblad" is erg enthousiast over de voorstelling! “Bart Van Loo maakt in deze "Napoleon" de hoge verwachtingen van na "Chanson" helemaal waar. (…) Het publiek wordt voortdurend mee in zijn verhaal getrokken en naast de structuur van de voorstelling zit ook de woordkeuze helemaal goed. (…) Door de vloed aan alliteraties en binnenrijm lijkt hij bijna een stuk wereldgeschiedenis vertaald te hebben naar de poëzie. Knap.” (Magali Degrande, Het Nieuwsblad).


Hieronder het hele stuk + het interview dat erbij stond.











dinsdag 31 januari 2017

Even weg van Napoleon

Even weg van Napoleon. Helemaal terug de middeleeuwen in voor het nieuwe boek. Enig idee waar? Tip: het is ergens in Vlaanderen - waar ik in dat nieuwe boek trouwens nog vaak zal vertoeven.



PS: Mmmm, aan te antwoorden te zien (op Facebook), is dit te moeilijk, dus een tipje van de sluier. Het is in Gent, maar waar juist?


PS 2: Drie keer een juist antwoord (op Facebook): de crypte van de Sint-Baafskathedraal. Of je met die antwoorden het boek kunt winnen zoals wordt gesuggereerd? Ik wou dat het kon, maar het zal wachten zijn tot eind 2018...


maandag 30 januari 2017

Mooie recensie over de Napoleon-première




Sascha Siereveld van Concertnews kwam kijken en zag dat het goed was.

Wie Bart Van Loo al aan het werk had gehoord, wist al dat het een begenadigd verteller was die zonder enige moeite zijn publiek kon boeien met verhalen over en fragmenten van het Franse chanson. Maar een voorstelling rond de historische figuur van de Franse keizer Napoleon, dat is toch ander koek. Als we terugdachten aan onze lessen geschiedenis over Napoleon Bonaparte, moeten we toegeven dat we daar vaak moesten vechten tegen de slaap. Kan je zoiets boeiend brengen? In “Napoleon, de schaduw van de revolutie” bewees Bart eens te meer dat het kon. In zijn heerlijke, gepassioneerde vertelstijl, met een ongelofelijk beeldig en rijk taalgebruik en een schat aan anekdotes en faits divers nam hij zijn publiek geboeid mee op een zoektocht naar de man onder of achter de stapel boeken die over hem geschreven zijn. De zoektocht naar het antwoord op de vraag “Wie was Napoleon nu echt?” bracht ons langs het Hôtel des Invalides, het kontje en het hondje van Joséphine de Beauharnais, de wereldreis van de piemel van de keizer, Napoleons blaasontsteking en aambeien en … een roedel konijnen. Barts verhaal nam ons mee op  veldtocht naar Rusland terwijl Geert Hellings ons op die reis muzikaal begeleidde. En hoewel we ons bewust waren van het feit dat we gewoon in De Roma in Borgerhout zaten, leek het toch alsof we er fysiek bij waren in de sneeuw en de barre strijd. De kunstwerken van Koen Broucke zorgden voor de juiste visuele toonzetting.

Balzac, Hugo en Dumas hadden zich in het verleden al laten inspireren door de bekendste Corsicaan ter wereld en ook Bart Van Loo had het virus te pakken gekregen dat in 2014 leidde tot het uitbrengen van een boek over Napoleon. Maar hoe was het eigenlijk ooit zover kunnen komen?  Wat dreef Bart op zijn queeste naar de man achter de geschiedenis? Daarover ging “Napoleon, de schaduw van de revolutie”. Het was absoluut geen saaie, chronologische lezing over het historisch belang van de Franse keizer. Het werd het persoonlijk relaas van een passionele zoektocht die doorspekt werd met historische feitjes die ons moesten helpen om een glimp op te vangen van de man zelf.

Waar kunstenaar Koen Broucke zich bediend had van olieverf en doek om de beelden weer te geven als achtergrond voor het verhaal, schilderde Bart Van Loo met worden. Zijn uitgebreide woordenschat, zijn beeldig taalgebruik en zijn uitgebreide kennis vormden het palet dat hij ter hand nam om met de penselen van zijn vurige vertelstijl, zijn gevoel voor ritme en timing en een gezonde dosis humor beelden op te roepen waarin het publiek moeiteloos werd meegezogen. Heeft u iemand anders al ooit over een gids horen vertellen: “zijn neus stond scheef van contentement en er zat een patriottische knik in zijn nek”? Bij Bart leek het de normaalste zaak van de wereld om de wereld zo plastisch te omschrijven. Het was waarlijk een lust om mee te mogen gaan in de beelden die werden voorgeschoteld. Om de verhalen nog wat extra sfeer mee te geven, mocht zanger en gitarist Geert Hellings live een soort van soundtrack voorzien die af toe ook uitmondde in een lied.

Het idee achter de liedjes zat best goed, maar de uitvoering vonden we niet altijd geweldig. Het contrast met het fijne taalgebruik van Bart was nogal groot en het voelde niet altijd even goed aan. De grote uitzondering hierop was toen het over de Russische campagne van Napoleon ging. Daar was de versmelting van lied, muziek en verhaal wel erg succesvol. Hier was het ene een duidelijke versterking van het andere. Wanneer Geerts gitaarspel als achtergrondmuziek diende, was het ook een meerwaarde voor de voorstelling.

Naast het feit dat Bart Van Loo een heel entertainend verhaal wist neer te zetten, zouden we haast vergeten te melden dat we onderweg uiteraard ook een hele portie geschiedkundige feitjes te weten kwamen. Uiteraard hadden we al gehoord over Dr. Guillotin en zijn beruchte uitvinding. Maar nooit eerder hoorden we dat deze man ook aan de wieg stond van de uitvinding van mensenrechten.  We hadden al gehoord van de snelle oorlogvoering van Napoleon, maar dat de man ook aan tafel en in bed een sprintje trok, was weer eens iets nieuw. Met een vurig enthousiasme leerde Bart Van Loo zijn publiek met een nieuwe bril naar een van de belangrijkste historische figuren te kijken. Het gouden bolletje van de Antwerpse bakker Louis Janssen bleek daarbij de ideale metafoor voor de Franse keizer te zijn: het is alsof een bataljon zoete engeltjes over je tong staat te pissen met toch een zure kern. 

Info & data: http://bit.ly/28Yw5XF

Backstage
Soundcheck


De foto's zijn van Koen Broucke.

donderdag 26 januari 2017

Keizerlijke snikkel

Tweeënhalf jaar werken aan het boek, maanden aan de voorstelling… én dan werd gisteren deze vrolijke wijsheid het meest bekeken item op deredactie.be. Sic transit gloria mundi.

Zoals ik elders tijdens het gesprek in Van Gils & Gasten probeerde aan te geven, is de keizerlijke snikkel niet meer dan het topje van de voorstelling - niet eens - en is het uiteraard de bedoeling verder te springen dan het keizerlijke aanhangsel. Het was wellicht de laatste keer dat ik “over” de voorstelling sprak, morgen volgt de première in De Roma, en rest er maar één ding: vlammen op het podium.

woensdag 25 januari 2017

Simenon versus Miller

Georges Simenon en Henry Miller ontmoeten elkaar voor het eerst na tien jaar te hebben gecorrespondeerd. Het gebeurt op het festival van Cannes in 1960 - Simenon is juryvoorzitter en zal onder stevige kritiek de Gouden Palm uitreiken aan La Dolce Vita van Fellini. Zie hier de kwieke, praatgrage Simenon naast de bescheiden Miller. Ze proberen beiden met hun eigen karakter de emotionele lading van dit moment te dragen. Simenon vol lof over Miller, de schrijver van "Tropic of Cancer" aandoenlijk timide.