dinsdag 22 mei 2018

“Het is 1985, Ik ben 12, niet meer en niet minder, maar…”

Nu vrijdag eindigt onze Napoleon-reeks in Herentals, parel aan de Kempense kroon. De eerste première was in Wevelgem, de gemeente waar ik zes jaar geleden aanspoelde, de “tweede première” in de Antwerpse Roma, in de stad die nog altijd mijn tweede thuishaven is. Eindigen doen we dus in Herentals, en wel op een boogscheut van de plek waar ik werd geboren, waar ik naar het Sint-Jozefscollege ging, pinten dronk in “de Max” en uitging in de “10R20”.

Deze tournee vat kortom aardig de alfa en omega van mijn leven samen. Wees gerust, die omega gaan we nog lekker rekken. Maar aan Napoleon komt nu echt wel een einde, na de ultieme veldmarsen naar Hasselt, Wingene en Herentals deze week. Daarom nog een laatste terugkeer naar de vonk voor boek en voorstelling. Of zoals ik het zelf deze week nog drie keer zal zeggen. “Het is 1985, ik ben twaalf niet meer en niet minder, maar het zaadje dat dertig jaar later zal uitgroeien tot een vuistdik boek is geplant.”

Beelden: Ibbe Daniëls.
Muziek bij de beelden: Geert Hellings (uiteraard!).


maandag 21 mei 2018

Sammy Decoster

De nieuwe Sammy Decoster is eindelijk uit. Hier een tijdje terug live in Armentières. Er was raar genoeg weinig volk opgedaagd, maar de man gaf zich helemaal. Chapeau voor de uitstraling, de goesting en de liedjes.

Beluister zeker zijn eerste album "Tucumcari" uit 2008, en leg daarna opvolger "Sortie 21" (2018) op. Of andersom natuurlijk. Meer info hier



vrijdag 18 mei 2018

Panta Rhei

Gisteren een heerlijke avond gehad in Wilrijk, de dag ervoor in Mechelen. Het blijft zo vervullend om deze Napoleon te brengen dat ik met nog slechts drie voorstellingen voor de boeg stilaan last krijg van vooruitwijzende nostalgie. Wat ga ik dit in de toekomst missen… Dat gevoel. Maar overdag werk ik desondanks rustig verder aan De Bourgondiërs, die er stilaan in slagen overal op te duiken.

Zo bleek de mooie schouwburg van Mechelen ooit het kasteel van Margaretha van York te zijn geweest, hertogin van Bourgondië en gemalin van Karel de Stoute. Het is geen leugen te zeggen dat ik de hele dag met haar in de weer was geweest.

Net voor we opgingen, bracht programmator Brendan Burny me hiervan op de hoogte, meer zelfs: de zaal was de plek waar de hertogin vanaf 1480 haar gasten ontving. Terwijl ik het podium betrad, kon ik alleen maar denken hoe wonderlijk het was om mijn oude “Napoleon” te brengen in het decor van mijn nieuwe boek.

Het zijn van die dingen die helpen tegen vooruitwijzende nostalgie.  
Panta Rhei. Alles stroomt. In. Elkaar. Over. Niets. Houdt. Ooit. Echt. Op. 




donderdag 17 mei 2018

Reclame-gedicht

Als de huisdichter van De Morgen het zegt...

Vanavond Wilrijk, volgende week Wingene, Hasselt, Herentals.
Dan doek. Blijft uiteraard het boek. #rijmpje




woensdag 16 mei 2018

Paul Schyvens

In naam van zovelen, maar ook van mezelf: heel erg bedankt, Paul!

Als toeschouwer beleefde ik fijne avonden in De Roma, maar nog meer zal ik me de keren heugen dat ik er op het podium mocht staan. Paul ging voor "Chanson", maar ook voor "Napoleon", elke keer voor de volle 120 procent. Als het vol zat, belde hij en zei: hoe zit het, doe we er nog een voorstelling bij? Als het niet vol zat, belde hij om te zeggen dat hij er alles aan zou doen om het nog voller te krijgen. De avond zelf voerde hij als een sympathieke, maar doortastende Bonaparte zijn troepen aan.

Lees hier een mooi interview met hem in Knack.

 

dinsdag 15 mei 2018

Maria van Bourgondië.

Jean-Léon Huens, 's Lands Glorie
Daar valt ze voor de zoveelste keer van haar paard. Deze keer in mijn nieuwe boek. 1482. Wijnendale. U kent (wellicht) het verhaal. Weer zo’n mythisch sleutelmoment uit onze vaderlandse geschiedenis.

Daar valt mijn 3,5-jarige kleuter binnen en zegt dat ze met de klas naar een kasteel gaan. Naar Wijnendale. Ik hoor het haar zeggen en het is alsof ik zelf van mijn paard val. Ja, mijn lieve dreumes zal vandaag rondlopen op de plek waar ik thuis achter mijn bureau in gedachten vertoef.

Het is meteen afgesproken: deze zomer gaan we samen naar Wijnendale. Ja, zegt ze, naar Maria van Bourgondië. En haar paard, voegt ze toe. Want, gaat ze verder, die valt van haar paard. In Wijnendale.


maandag 14 mei 2018

We blijven aftellen

Deze week strijkt NAPOLEON voor het LAATST neer in het Antwerpse. Zoals een zingende liefhebber van aftandse EMPIRE-stijl het ooit formuleerde: it’s now or never. Woensdag in de Mechelse Schouwburg, donderdag in CC De Kern in Wilrijk. Laatste kaartjes...


vrijdag 11 mei 2018

ARKPRIJS voor PEN VLAANDEREN

Op woensdag 9 mei kreeg PEN VLAANDEREN de ARKPRIJS van het VRIJE WOORD. Dat leverde mooie woorden op van Ingrid Vander Veken en huidig voorzitter Erik Vlaminck. De warmbloedige avond begon in de Zwarte Panter en eindigde in De Kat; roof- en huisdieren zijn onlosmakelijk verbonden met de werking van PEN. Los van de bekroonde noodzaak van het werk van PEN was het ook een blij weerzien met vele oudgedienden. Engagement blijft altijd een zaak van mensen van vlees en bloed.



Dimitri Bontenakel, Sven Cooremans, Isabelle Rossaert...Monika van Paemel, Hazim Kamaledin, Sigrid Bousset, Ingrid Vander Veken, Sven Peeters, Erik Vlaminck, Annemarie Estor, Natalie Ariën, bibi, Ellen Van Pelt, David Van Reybrouck...

woensdag 9 mei 2018

Laatste keer

Schilder Koen Broucke verhuist naar de Ardennen. Dit weekend kun je een laatste keer zijn prachtige werkplek in Boechout bezoeken.

In dit wonderlijke atelier is het goed toeven als boek, als kunstwerk, als mens. Hier was het dat ik de prachtbeelden van de Napoleon-voorstelling voor het eerst mocht aanschouwen. Zonder twijfel bestaat er geen betere plek om deze werken te ontdekken. Dat woord en beeld in Brouckes werkplaats romantisch in elkaar opgaan, kon alleen maar een goed voorteken zijn.

Zij die een keer de beelden van onze voorstelling "in het echt" willen zien moeten niet aarzelen. Liefhebbers van kunst en mooie plekken tout court al helemaal niet. Hier vindt u alle informatie.




vrijdag 4 mei 2018

Gelukkige verjaardag, Demian

Dit weekend viert boekhandel Demian zijn 26ste verjaardag - vorig jaar was het feest erover geschoten, vandaar. En dát er gefeest moet worden! René Francken heeft een unieke Antwerpse librairie uit de grond gestampt. Enerzijds vind je er een uitgelezen keuze tweedehandsboeken, anderzijds organiseerde hij in de loop der jaren tal van evenementen-tentoonstellingen met figuren als Jeroen Brouwers en Simon Vinkenoog, maar net zo goed met jonge poëziehonden (BOEST). René is het soort boekhandelaar die vraagt wat je moet drinken, de straat oversteekt, in het café aan de overkant bestelt, dan met twee pinten in de hand naast je komt staan, en zegt: “Leg even die dichtbundel opzij, tijd om het glas te heffen”.

Ik kan er dit weekend helaas niet bij zijn, en ging dan maar tevoren langs om hem en Demian een gelukkige verjaardag te wensen. Nu zaterdag zal hij 26 uur open zijn, dus ruim tot zondagmiddag. Elk uur is er een klein optreden van een van de vrienden van het huis. Zelf noemt René zijn feest “Fun in progress”. Helemaal boven stampte hij bij wijze van feestboeket een gloednieuw museumzaaltje uit de grond met foto’s, handschrift en memorabilia van Simon Vinkenoog. Niet te missen! 

(Demian - Conscienceplein 16-18, Antwerpen)




donderdag 3 mei 2018

Het eeuwig steigerende paard

In Kuurne (Brussel-Kuurne) hadden ze de affiche van de Napoleon-voorstelling achter onze rug stiekem aangepast. Het werd alsnog een keizerlijke avond.



(en nu wordt het aftellen echt ingezet, nog 7 keer
om te beginnen volgende week twee maal Leuven, 
daarna Mechelen en Wilrijk)

maandag 30 april 2018

Jan Vanriet - EX VOTO

 
En of ik het begreep dat hij zo door de toverkunst van Klaas Sluter werd gegrepen! De Michelangelo van de Lage Landen lijkt helemaal vergeten, maar Jan Vanriet bracht hem naar De Zwarte Panter - de galerie die dankzij hem terug een beetje kapel is geworden. Sluter (gestorven in 1406) krijgt in mijn in de maak zijnde boek een meer dan belangrijke bijrol. Het zou fijn mocht de beeldhouwer opnieuw opgaan in de vaart der Nederlandsche volkeren. Zei ik. En daar stonden we te praten over Filips de Stoute, Melchior Broederlam en al die vergeten, maar essentiële figuren van onze geschiedenis. Jan is schilder, schrijver én lezer. Zoveel is duidelijk.

Of hij daar even wilde poseren? Bij “zijn pleurant van Sluter”. Meester Vanriet liet zich niet smeken. Ongevraagd deed hij ook nog de pose van kanselier Rolin na, zoals Van Eyck die in 1435-36 vereeuwigde. Ik was van Gods hand geslagen, maar drukte gretig af, want Van Eyck is nog meer dan Sluter een belangrijk personage uit mijn nieuwe boek. Ik had net mijn schrijftafel verlaten, maar stond daar in de Panter plotseling in het decor dat ik de afgelopen jaren zorgvuldig bij elkaar had gepuzzeld. Merci, Jan.

Wat een mooie tentoonstelling trouwens! Hoogtepunten: een verdwaasde Huilebalk (Houellebecq als filosoof), een zelfportret onder de douche en een werkelijk schitterende aquarel van Stefan Zweig, die ik zo in mijn werkkamer zou hangen. Voor die Zweig moet u de Zwarte Panter wel bij de staart grijpen, maar het loont de moeite!

EX VOTO - DE ZWARTE PANTER - nog tot 24 juni

vrijdag 27 april 2018

Hier

Mensen vragen me wel eens waar ik intussen ben aanbeland in mijn nieuwe boek. Wel het antwoord is heel eenvoudig: hier!

(U mag er verder "Mechelen" en "december 1473" bij denken.)


Schepenhuis, Mechelen.


woensdag 25 april 2018

Ein bisschen Goethe, ein bisschen Bonaparte

Goethe & Bonaparte (Eugène Ernest Hillemacher)
De jonge France Gall zingt haar Tinder-profiel in het Duits. Over hoe de man van haar dromen eruit moet zien: een combinatie van de keizer en de schrijver.

Luister even mee.

"Einer hatte starke Arme
Doch er war kein großes Licht –
Der And're hatte sehr viel Köpfchen
Doch ein Mann, das war er nicht!"

En dat refrein:

"Ein bisschen Goethe, ein bisschen Bonaparte
So soll er ausseh'n, der Mann auf den ich warte"




Over de ontmoeting (herfst 1808) tussen Napoleon en Goethe, hieronder een fragment uit mijn boek.


"Was Tilsit de dronkenschap, dan is Erfurt de ontnuchtering. 

Tussendoor verzachten theaterstukken van Voltaire, Racine en Corneille   de onuitgesproken desillusie. Op verzoek van Napoleon wordt Goethe uitgenodigd. Geanimeerd discussiëren de twee over Het lijden van de jonge Werther. Bonaparte verwijt Goethe dat hij de zelfmoord van zijn held evenzeer aan diens gefnuikte ambitie als aan zijn passie voor Charlotte toeschrijft. ‘Dat is onnatuurlijk. Zo verzwakt u bij de lezer de idee die hij zich van Werthers immense liefde voor Charlotte had gevormd. Daar klopt iets niet’, aldus de Corsicaan. De Duitser vindt dat warempel ‘een goede opmerking’ en overweegt in de volgende uitgave van Werther een en ander bij te sturen. 

Dat hij levendige gesprekken kan voeren en met onverwachte onderwerpen kan uitpakken, staat buiten kijf en Goethe is zichtbaar onder de indruk, lang niet alleen van zijn talenten als causeur. ‘Napoleon leidt de wereld zoals Hummel op de piano tokkelt. (…) Hij is altijd in staat van paraatheid, lucide en weet wat hem te doen staat (…) zoals Hummel wanneer die tegenover een adagio of een allegro aankijkt. (…) Ik heb het over het gemak waarmee echte talenten te werk gaan, of dat nu in de kunsten van de vrede of van de oorlog is, aan de piano of achter de kanonnen.’

In Erfurt moet de Duitse schrijver een van de weinigen zijn die nog bezwijken voor de keizerlijke charmes..." (lees verder vanaf p. 318 in mijn boek)


Met dank aan Marc Reugebrink​ voor deze opmerkelijke luistertip.

maandag 23 april 2018

Veldslag in de tuin: Napoleon versus Wellington

Het is elk jaar hetzelfde liedje. Kerselaar Napoleon staat al triomfantelijk in bloei wanneer moerbeiboom Wellington behoedzaam begint uit te botten. Dit gezegd zijnde: we weten hoe het destijds is afgelopen.

Vanavond verplaatst de veldslag zich van onze tuin naar CC 't Getouw in Mol.