maandag 23 januari 2017

Wevelgem!

De Wevelgemse première is volbracht! We zijn klaar voor de tweede première in de Antwerpse Roma nu vrijdag. Omdat de ticketverkoop erg goed loopt, gaan we in die prachtige zaal trouwens een hele reeks doen: nu vrijdag 27 januari, zaterdag 25 februari en zondag 26 maart. Wat mag u verwachten? Lees het hieronder, de warme mening van een ongetwijfeld sympathieke toeschouwer...




vrijdag 20 januari 2017

"Napoleon" op tournee en in "Het Journaal"



En plots was er een ploeg van Het Journaal op onze try-out. "Bart Van Loo brengt Napoleon-boek op de planken" klonk het inderdaad diezelfde avond nog op TV. Het is maar de vraag of het waar is als het op Het Journaal is geweest. In deze merkwaardige tijden kunt u best aan fact checking doen. Weest dan ook welgekomen op een van de voorstellingen!

dinsdag 17 januari 2017

Drie jaar geleden was het vandaag de première van "CHANSON. UNE BELLE HISTOIRE". Zeer weldra volgt die van "NAPOLEON". Het zegt iets over intense jaren die elkaar vrolijk opvolgen. 

(Geert stond toen trouwens 
ook mee op het podium.)

(Telkens in samenwerking 
met het fijne Rumoer!)

vrijdag 13 januari 2017

13 januari

Vandaag op vrijdag de dertiende, geheel en al zo aangevraagd om elke mislukking te kunnen rechtvaardigen: try-out in uitverkochte Caleidoscoop in Mortsel. Sschpannenddd!

En morgen in het zonder twijfel overspoelde Oostduinkerke.
Zeg nu niet dat we de uitdagingen uit de weg gaan.

dinsdag 10 januari 2017

Nakend

Bon, ik kan het nog moeilijk verstoppen. De tournee is wat heet "nakend". Nu ik bij "de Madammen" (Radio 2) mocht passeren, is het helemaal officieel. Het hele gesprek kunt u hieronder beluisteren. Met ook integraal - in het begin - een van de prachtige nummers die Geert Hellings speciaal voor de voorstelling schreef.

 

zondag 8 januari 2017

ESPÆCE

Mocht u vanavond niets omhanden hebben, ga naar het Théâtre du Nord in Rijsel. Wandel even door de historische binnenstad, en ga dan naar de prachtvoorstelling ESPÆCE van Aurélien Bory die zich liet inspireren door Espèces d'espaces van de grote Georges Perec. Installatie, geluid en beeld vinden elkaar in een even mooie als ontroerende omhelzing. Weinig woorden trouwens, bijna geen, maar dat deert hoegenaamd niet. Mij overviel een gevoel van schoonheid en harmonie, ook wel beklemming; mijn vrouw was dan weer diep ontroerd. Ga dat zien. Trouwens, echt iets voor de Singel, maar nu eerst dus in Rijsel.

PS Mijn vrouw is ervandoor met de Franse Espèces d’espaces, maar gelukkigen hebben we ook Ruimten rondom, de vertaling van meestervertaler Rokus Hofstede. Die ga ik tussen de Napoleon-repetities door eindelijk eens echt lezen - tot nu toe alleen maar besnuffeld.



donderdag 29 december 2016

Allez, Grand Dieu!

Een jaar geleden werd ik wakker en drong het in volle kracht tot me door: de dag ervoor was het wel degelijk de dernière van de lange chanson-tournee geweest. De laatste keer op het podium met Eddy et les Vedettes... de dag ook die ons dochtertje uitkoos om haar eerste pasjes te zetten. Twee keer onvergetelijk.

Alles wijst erop dat de wereld er in 2017 niet anders zal uitzien dan 2016, maar ik wens iedereen toch herinneringen toe om later te koesteren. Leven we tenslotte niet al te vaak tussen melancholie en hoop? Tussen terug- en vooruitblik? Als die twee samenvallen omarmt het heden ons met al zijn kracht. Ook dat wens ik iedereen op gezette tijden toe.

Allez, Grand Dieu Sauve Le Roy!
(De Roma, 28 december 2015)


woensdag 21 december 2016

De Drie Musketiers: ode aan de vriendschap

Dat ik het bij Wim Helsen (in zijn onvolprezen programma Winteruur) over Dumas heb, en niet één keer de uitdrukking "peetvader van het leesplezier" laat vallen, is licht onvergefelijk. Dus bij deze: hij is de peetvader van het leesplezier. Maar zeker meer dan dat, zoals deze passage bewijst. Ook superieure avonturenromans kunnen wonderlijke optische instrumenten zijn die je hart niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk met je blik verbinden. Ah, inoubliable Athos! 

(opname was eind augustus, de zon scheen fel en ik kwam recht uit Bourgondië, nu is het koud, bijna 2017 en staan we op het punt om naar Bourgondië te vertrekken - het is dat het zo moet zijn)


maandag 19 december 2016

Pillie Sjewel

"Pillie Sjewel". Dat zegt ze. Twee jaar oud. En dus zet ik "Pressure” (van de prachtige Nylon Curtain-plaat) op, en dansen we rond de salontafel. Ik ben weer negentien. Billy Joel. Held van mijn jeugdjaren. In onze contreien schromelijk onderschat, intussen bezig aan een eindeloze reeks concerten in Madison Square Garden, weldra concert nummer 40, record-breaking, ik moet daar echt een keer naar toe. “Pressure”. Het lied is gedaan, ik ga zitten. En dan zegt ze. "Nog!" En weer “Pressure”. Wat een heerlijk dansbare plaat toch. “Here you are with your faith and your Peter Pan advice” Ik zie me weer in Vorst Nationaal 1990. Deze salontafel is ook niet slecht. "Nog!" zegt ze.

Dan ga ik wat ostentatiever zitten, hangen bijna. Het is wel goed zo. Ze pakt mijn hand en zegt dan uit het niets: "Brassens!" Ik veer weer recht. En hoor mezelf zeggen. “Twee jaar en drie maanden, en jij vraagt naar Brassens. Kun je dat nog eens vragen?” "BRASSENS", zegt ze zonder verpinken. Ik zet “Maman, Papa” op, duet met Patachou. We slowen door de woonkamer. “Maman, Papa, en chantant cette chanson / Maman, Papa, je redeviens petit garçon.” Ik kan het niet beter zeggen. Of toch: Nog!





woensdag 14 december 2016

Sedentair

Ik wou altijd een tak zijn.
Zie ik mezelf, ik ben een tak.
Boven het sober gras,
                               boven de roes der kruiden,
hangt hij te wiegen en te wuiven,
terwijl de vilten lucht zijn ast
gelijk de wind het wil, betast.
Niet ik ga naar het Noorden of het Zuiden
maar wind en stuifmeel en de duiven.
En 't wachten is een barse winter tot
barst het mirakel van een bot.

Hubert van Herreweghen,  uit zijn bundel Aardewerk (1984).


(altijd maar wroeten aan dat nieuwe boek,
ook altijd maar een weg zoeken tussen tegenstrijdige, alarmerende nieuwsberichten)

maandag 12 december 2016

Boeken als bindmiddel

Ik heb veel respect voor wat Silvie Moors zo deskundig en gedreven doet: het boek inzetten als bindmiddel voor kwetsbare groepen. Ver weg van literaire-wereld-kapsones, neen, gewoon lezen met mensen, de boeken centraal, daar midden op tafel, pak maar een exemplaar, lees, maak notities of kom gewoon meepraten uit de losse pols, bent u slager, chef-kok of leraar, gelukkig of ongelukkig, in de war, werkloos of succesvol, pak een stoel, zet u erbij, er is nog plaats, ja, ook poëzie, zelfs non-fictie, een boek is een boek net zoals een mens een mens is. Zoveel liefde voor auteurs (die door haar nu en dan op een podium lieftallig de pieren uit de neus worden gevraagd), maar vooral voor de tekst en de lezer (die niet alleen mag meelezen, maar ook op requiem-avonden of thema-weekends wordt uitgenodigd). Zo’n hartverwarmend project. Lees het artikel in bijlage. Klik naar de site. Enfin, echt schoon!

donderdag 8 december 2016

Du sang, bon dieu!

Doet u ook mee?

Toen mijn vrouw bijna drie jaar geleden zwanger werd van onze toen nog aanzienlijk virtuele dochter, ben ik ermee begonnen: bloed geven. Sindsdien teken ik om de drie maanden trouw present. Dochterlief heeft er godzijdank nog nooit behoefte aan gehad, maar talloze anderen wel. Het is zo’n kleine moeite, je neemt nog eens deel aan een sociaal gebeuren, stelt een daad van naastenliefde, enfin, je geeft iets en voelt er je automatisch goed bij. Ik begrijp niet waarom ik vader ben moeten worden om hiermee te beginnen. Daarom, wacht, niet: en begin er aan. Er is veel behoefte aan bloed, en laat dat nu net iets zijn dat we makkelijk kunnen delen.

PS Gisteren kreeg ik na afloop een Jommekes-album cadeau. Des avonds kreeg de springlevende jongste een inleidingscursus Flip, Filiberke en Gobelijn. Ging erin als Choco.

vrijdag 2 december 2016

Eduardo Mendoza

De Spaanse schrijver Eduardo Mendoza won deze week de premio Cervantes. Daar was hij weer van lang weggeweest. Hoewel... onlangs onlangs was ma iets merkwaardigs overkomen, en dat had allemaal met hem te maken.

Een Française uit Rijsel meldde me dat zij in haar lessen Spaans een opstel moest schrijven over een complex thema. Het onderwerp ziet u hieronder staan - niet om mee te lachen, wie verzint zoiets? Wel ikzelf nota bene, de "escritor belga" uit onderstaande tekst. De dame in kwestie googelde de tekst en kwam immers uit bij een essay dat ik twintig jaar geleden, in 1996 godbetert, over de auteur had geschreven, in het Spaans - waar is de tijd? Blijkt die Franse leerkracht Spaans dat al jaren te gebruiken en dat talloze studenten Spaans zich hierover hun kop hebben moeten breken. 

Het bewijst de kracht van een grote taal die over de grens gelezen wordt, maar ook dat alles wat je ooit hebt gedaan, en op een dag op het net werd geprikt, pakweg twintig jaar later weer uit de nevelen van de tijd kan oprijzen.

Lees vooral niet mijn Spaanse essay, maar vergrijp u spoorslags aan de prachtromans van Mendoza. Exact 21 jaar geleden had ik hem per toeval aan de lijn en was ik zo beschroomd dat ik geen woord meer van de grond kreeg. Begin met De stad der wonderen (1986) - Alexandre Dumas meets Gabriel García Márquez in Barcelona, o wat een roman!